Ο αέρας φυσαγε δυνατά,8 9 μποφόρ τοπικά είπαν οι μετεωρολόγοι. Ήχοι του βουνού ..δέντρα και νυχτοβια πλάσματα έφερναν τις φωνές τους στο μπαλκόνι. Απόλαυση τσιγάρου αγκαλιά με τον αέρα κάπου τα ξημερώματα.
Μουρμουρητό από την θάλασσα που μια δύναμη την κράταγε να μην κυματίζει. Κάποια βογγητά από κοντινό ενοικιαζόμενο δωμάτιο .
Δυο γατοι πού μάλωναν..Αέρας ρε φίλε .
Στην γαλήνη της νύχτας,του αέρα και των ήχων,η σαν από άλλο κόσμο φωνή του γέρου..Μαρία..Ευαγγελία..Βοήθεια..κάτι που τελείωνε σε ια..
Που την βρήκε τέτοια δύναμη ο καπετάνιος! Κάθε βράδυ κάθε βράδυ στο σιδερένιο κρεβάτι να λιώνει.
Άσπροι τοίχοι,τρελοί και γνωστικοι σε ένα δωμάτιο.
Πρόσεχε,το ταβάνι στάζει..Δεν με βρέχει απαντά είμαι ποιό ψηλά από αυτό. Μην του μιλάς έχει σαλτάρει από την κόκα ,είπε κάποιος.
Τον είδε αργότερα σε κρεβάτι πέτρινο ,εντριβές με φωτιά και νερό..Γέλαγε,κάποιες φορές έβριζε,είμαι ποιο ψηλά δεν με αγγίζουν είπε.
Αέρας ρε φίλε.
Άναψε και άλλο τσιγάρο,ακόμα ξύπνιος είσαι ; άκουσε μία φωνή.
Όσο δεν κοπαζε ο αέρας δεν μπορούσε να κοιμηθεί.
Μαρία..Ελευθερία..Βοήθεια..ια...κάτι τον ανατρίχιασε ..
Αέρας ρε φίλε..
Εκείνη,εκείνη είχε πεθάνει ,τα χείλη είχαν γίνει μπλε ..και φυσαγε ,γυμνή σε σιδερένιο κρεβάτι...ξαφνικά κοκκινισε . Θα πεθάνω και άλλες φορές είπε,δεν με αγγίζει η ζωή.
Στο ανοιχτό παράθυρο ο γάτος κοίταξε τον καπετάνιο  ,λεπτό κουφάρι ανθρώπου . Κούνησε το χέρι του,ο γάτος κινήθηκε προς το μέρος του. Κάτι κόκαλα για δάχτυλα χάιδεψαν το κεφάλι του.
Αέρας ρε φίλε..
Ο αέρας έφερε το γουργουριτο του γάτου,αργότερα έμαθε ότι τον έλεγαν Μπ..ια ..
Η νύχτα έφυγε,ακόμα ξύπνιος είσαι;  Μα έχει αέρα απάντησε.
Το πρωί έφεραν παπά στον καπετάνιο..να τον μεταλαβει . Αναρωτήθηκε τι να σκέφτεται ο καπετάνιος.
Κάποια γυναίκα έβαλε ενα χαρτονομίσμα στην τσέπη του παπά, λες και θα πέρναγε αυτόν ο βαρκαρης απέναντι.
Αέρας ρε φίλε.
Έβαλε τα ακουστικά στα αυτιά και έστριψε άλλο ένα τσιγάρο. Δεν με αγγίζουν αυτά είπε,αλλά είναι Τετάρτη αύριο.

Άσχετες άστοχες σκέψεις εικόνων κάπου εκεί έξω.