Λίγο πριν λίγο μετά.

Η τηλεόραση έδειχνε γνωστά γιορτινά θέματα. Ηλικιωμένοι άνθρωποι με δάκρυα μοναξιάς σε οίκους ευγηρίας. Σκαμενα πρόσωπα με ρυτίδες σοφίας . Κάτι τον έσφιγγε στο στήθος με τις εικόνες αυτές.
Πολλές φορές ίσως και κάποιο δάκρυ. Η λύπη πουλάει σκεφτόταν η χαρά όχι. Ο κόσμος είναι βασισμένος στην λύπη. Διαφημίσεις με χαρούμενα πρόσωπα καλούσαν για ρεβεγιόν σε κάποιο χιονοδρομικό κέντρο,κρύωνε και μόνο που το έβλεπε.
Η πλατεία Κυψέλης είχε κόσμο..ταξί ούτε για δείγμα. Τα περίπτερα ανοιχτά,κόσμος με τα καλά του ρούχα μέσα σε ψευδαισθήσεις ευτυχίας. Η Φωκίωνος παγωμένη λίγο πριν την έλευση του νέου χρόνου.
Νέος χρόνος,κάποιου χρόνου. Το μαρμάρινο άγαλμα του σκύλου λερωμένο από μπογιά.. Εκείνη σε μια είσοδο σπιτιού τυλιγμένη σε κουβέρτες ,χαρτόνια λερωμένα.
Νέο έτος..Την κοίταξε ..πρόσφερε τσιγάρο ..το πήρε με βρώμικα νύχια. Το σουβλατζίδικο στην πλατεία Αγίου Γεωργίου ανοιχτό.
Νέο έτος....Και ένα κρύο .
Έψαξε την τσέπη του , κέρματα..της είχε δώσει το τελευταίο τσιγάρο. Το μάτι έψαξε για γόπες στο παρτέρι της πλατείας. Θησαυρός , ήξερε που να ψάξει.
Νέο έτος,κάπου...
Στην Ζακύνθου το ασθενοφόρο είχε παρκάρει στην μέση του δρόμου..χαρούμενα πρόσωπα σε αυτοκίνητα περίμεναν να φύγει η θλίψη..
Εκείνη φώναζε,οι τραυματιοφορεις την κραταγαν . Είναι για το καλό σου της είπαν. Έβλεπε δαίμονες..μια μάνα,η μάνα της δάγκωνε τα χείλη της . Την έπεισαν,μπήκε.
Ο μπλε φάρος αναμμενος ,η πομπή της χαράς ακολουθούσε. Στην Πατησίων έβαλε σειρήνα..η πομπή κορναριζε ,πήγαινε σε γάμο.
Νέο έτος..λίγο πριν,λίγο μετά.
Ενα κουτί γλυκά αφημένο σε σκαλιά ξενοδοχείου ..έσκυψε
πήρε
χαμογέλασε..
Στο Πολυτεχνείο το πάρτι είχε αρχίσει ,η μουσική έφτανε παντού. Ήταν λίγο πριν,λίγο μετά.
Στην Αγγλία έκανε καλό καιρό,πάντα είναι αντίθετα με την Ελλάδα. Το ήξερε του το είχε πει,την περίμενε.
Στην Δεριγνύ κάθισε στα σκαλιά ,το τσιγάρο ήταν αναμμένο ακόμα όταν το πήρε.
Ένα περιπολικό σταμάτησε,ρώτησε αν είναι καλά και τι κάνει εκεί.
Είμαι καλεσμένος στο πάρτι είπε..έφυγαν.
Το κόκκινο φως από πίσω έσβησε,εκείνη βγήκε με δυο ποτήρια κρασί στο χέρι.
Κάνει κρύο έξω έλα.
Δεν εχω λεφτά ψιθύρισε .
Δεν χρειάζεται ,είπε. Κάτι του θύμισε..Ναι ,ήταν η κοπέλα από το ασθενοφόρο.
Καλή χρονιά,είπε. Ενα τραγούδι στο Ραδιόφωνο έπαιζε.
Νέο έτος,λίγο πριν λίγο μετά.

Άσχετες άστοχες σκέψεις εικόνων κάπου εκεί έξω.

://youtu.be/5gWTJF_UDPs

Μαρία των Χριστουγέννων

6+30 πρωί το τηλέφωνο χτυπάει. Τρομάζεις, τέτοια ώρα μόνο για κακό.
Δεν θέλω να χτυπά, και όμως σκέφτομαι ότι ώρες ατελείωτες περίμενα να χτυπήσει κάποτε.
Πάντα για καλό χτύπαγε, όχι δεν θέλω να χτυπά τώρα.
Εμπρός; Τηλέφωνο άγνωστο, φωνή τρεμαμενη μεγάλου ανθρώπου. Την Μαρία θέλω, είναι καλά; είναι εκεί;
Λάθος κάνετε κύριε.
Μην ανησυχείτε όμως καλά θα είναι και η Μαρία σας.
Συγγνώμη συγγνώμη για την ενόχληση, καλή χρονιά και χρόνια πολλά.
Τα γατιά το καθένα στην θέση του κοιτάζουν απορημενα.
Η Μαρία σκέφτομαι, που είναι; Καφές τσιγάρο, ούτως ή άλλως θα σηκωνομουν.
Η Μαρία, πόσοι ψάχνουν καθημερινά την δική τους Μαρία.
Με τρομάζει το τηλέφωνο όταν βράδυ χτυπά πλέον.
Η Μαρία ποιος ξέρει αν γύρισε, ίσως να μπήκε κρυφά περπατώντας στις μύτες. Εκείνος θα άνοιγε τα μάτια, θα έστηνε αυτί μόλις το κλειδί γύρναγε στην πόρτα.
Η Μαρία ήρθε και σήμερα, μη της πείτε ότι την έψαχνα.
Η γάτα στα πόδια τρίβετε, καφές, χάδι.
Με τρομάζει το τηλέφωνο όταν το βράδυ χτυπά, ποτέ δεν είναι για καλό. Με τρομάζει η φωνή που θα πει, η Μαρία σήμερα δεν θα έρθει.
Όλα έξω είναι παγωμένα, δύο δεκαοκτουρες δίπλα δίπλα στο κλαδί. Χιόνι επάνω τους, μπορεί αυτή να είναι η ζωή, ένας κόμπος όμως.
Η μηχανή παίρνει μπροστά με την πρώτη.
Η νερατζια κατασπρη, στον δρόμο δεν υπάρχει ψυχή, μόνο η Μαρία επιστρέφει τέτοια ώρα.
Ανεβαίνει στην μηχανή, η δική μου Μαρία και σήμερα ήρθε.

Άσχετες άστοχες σκέψεις εικόνων κάπου στο ξημέρωμα.

Πρέπει να περάσεις καλά.

Γιορτές..Οι άνθρωποι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες,σε αυτούς πού τους αρέσουν και σε αυτούς πού δεν τους αρέσουν..
Πρέπει να περάσω καλά,πλανιέται στην ατμόσφαιρα.
Προσωπικά δεν έχω καλές σχέσεις με τις γιορτές , μάλλον με αφήνουν αδιάφορο θα έλεγα ..αυτό δεν σημαίνει τίποτα βέβαια.

Σχολή πρώην Ευελπίδων προς περιφερειακό,δεξιά στο πάρκο. Πρώτο παγκάκι κάτω από τα δέντρα το σπίτι του,κανένα χρόνο τώρα.
Κοίτα φίλε οι γιορτές δεν μου αρέσουν,ποτέ δεν μου άρεσαν. Από μικρός το έχω,οι δικοί μου με έτρεχαν σε σπίτια συγγενών. Μεγάλοι άνθρωποι χωρίς παιδιά ..πάντα ρούχα μου έκαναν δώρο ..εγω ήθελα παιχνίδια αλλά οι γονείς ήξεραν καλύτερα τι χρειάζομαι.. Κοίτα φίλε ,παιδί ήμουν παιχνίδια ήθελα..
Τυλίχτηκε καλύτερα στην φλις κουβέρτα και έσφιξε το πλαστικό ποτήρι με τον καυτό νες καφέ. Κοίτα φίλε,για αυτό και εγω άρχισα να φεύγω από το σπίτι μόλις μεγάλωσα λίγο. Κοίτα φίλε,όχι όχι μη με βλέπεις έτσι δεν τα εχω με τους γονείς μου..τόσα ήξεραν τόσα έκαναν ,δεν έχω παράπονο ,ρούχα είχα και φαγητό είχα,με αγαπαγαν δεν λέω.
Κοίτα φίλε,δεν ήταν άνθρωποί της εκκλησίας ..κάποια φορά στόλισαν το παλιό δέντρο της θείας,μας το έδωσε με τα στολίδια όλα. Το κοίταξα αλλά δεν μου έκανε εντύπωση.
Να όπως κοιτάω αυτά απέναντι εκεί στο βενζινάδικο ,τα φωτάκια τα βλέπεις;
Καμία εντύπωση,πρέπει να περάσω καλά γράφει η ταμπέλα.
Το τσιγάρο ανάμεσα στα κίτρινα δάχτυλα με τα μαύρα νύχια τελείωνε.
Ενα ψιλόβροχο κρύο είχε αρχίσει να πέφτει,έσφιγγε το ποτήρι το πλαστικό. Μαζεύτηκε καλύτερα στο παγκάκι καθώς πευκοβελόνες έπεφταν επάνω του.
Δύο κόκκινες κρεμασμένες χριστουγεννιάτικες μπάλες επάνω από το κεφάλι του στα χαμηλά κλαδιά. Ανάμεσα τους μια ταμπέλα από χαρτόκουτα ,με μεγάλα κόκκινα γράμματα "ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ ΚΑΛΑ " ....
Κοίτα φίλε,δεν θέλω άλλα ρούχα ,παιχνίδια θέλω...

Άσχετες άστοχες σκέψεις εικόνων κάπου εκεί έξω.

11/12/2016

11/12/2016 πλατεία Κλαυθμώνος προετοιμασία υποδοχής του 2017 .

Η γιορτή θα αρχίσει, η μπάντα της πολεμικής αεροπορίας στην σκηνή παίζει strangers in the night.
Η πράγματι ωραία μπάσα φωνή του τραγουδιστή κάπως κάτι σε ανατριχιαζει.
Μπροστά λίγος κόσμος χαζεύει, κουνιέται, χαμογελάει. Παιδάκια με τις μαμάδες χορεύουν.
Παιδάκια παίζουν.
Στα δέντρα από κάτω χρήστες ετοιμάζουν σισα όπως λένε, κατεβάζει παντελόνι και... Αδιαφορεί για τον κόσμο αδιαφορεί και ο κόσμος, ξένοι μες την νύχτα λέει το τραγούδι.
Στο παγκάκι άστεγοι απλώνουν τα ρούχα να φύγει η υγρασία, ξένοι μες την νύχτα.
Νύχτα και μέρα είναι το ίδιο, αόρατοι άνθρωποι.
Η μπάντα συνεχίζει, νομίζω τους αρέσει που παίζουν.

Stranger in the night

Κοιτάς και η φωνή της Μπέλου στο μυαλό σου σηκώνει την τρίχα.

Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα
βάλε στα ρούχα σου φωτιά (σαν τον Μάρκο)
βάλε στα όργανα φωτιά ( βάλε στα όργανα φωτιά)
να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα (να κλείσει η λαβωματιά μα τιναχτεί σαν μαυρο πνευμα)
η τρομερή μας η λαλιά (η τρομερή μας η λαλιά)

(Κλαθμωνος και καλημέρα)