Από τον κάτω όροφο ακουγόταν ghost rider. Το ανσασερ σταμάτησε, άνοιξε την πόρτα..
Όλα ήταν ίδια, σταματημένος χρόνος, πιάνο, βιβλία, σερβιτσια, ξεστρωτα κρεβάτια. Αράχνες και σκόνη οι νέοι κάτοικοι, και περιστέρια στο μπαλκόνι.
Άνοιγε πόρτες και έκλεινε όλα μυριζαν σκόνη, πάντα μύριζε σκόνη το σπίτι αυτό, και έρωτα φιλιά και χάδια.
Και γέλια
Και μουσική
Και όνειρα που έγιναν σκόνη, να! εκείνος ο νεροχύτης που έμεινε να στάζει. Άστο άστο αύριο είπε.
Και το πιάνο, ναι ναι, το άκουγε ακόμα σε νότα κολλημένη.
Μια σταγόνα αίμα εκεί κάτω στο πάτωμα, έσκυψε να την σκουπίσει. Δεν έβγαινε σαν να θελε να του θυμίζει.
Κάθισε στην μεγάλη βικτωριανη πολυθρόνα και έστριψε τσιγάρο, έκλεισε τα μάτια καθώς ο ήλιος έμπαινε από το ανοιχτό παράθυρο.
Μάζεψε τους λογαριασμούς τους έβαλε στην τσάντα, χαιδεψε μία φωτογραφία από παλιές διακοπές.
Δεν ήθελε να σκουπίσει, φοβήθηκε ότι θα τα χάσει όλα.
Κλείδωσε τέσσερις φορές την πόρτα ασφαλείας, χαμογέλασε και κάλεσε το ανσασερ... Η μουσική είχε σταματήσει.....

https://youtu.be/5rISbnsi0Ns

Νύχτες,αυτές οι νύχτες που νεκρωναν το μυαλό . Η τηλεόραση είχε μείνει ανοιχτή,ίσως και να μην έκλεινε ποτέ. Πρέπει να την είχε μισήσει από τότε. Το πρωί , πρέπει να έρθει το πρωί. Και αυτός ο ήλιος να καίει παγωμένο σώμα.
Το γαμημένο τηλέφωνο που δεν έλεγε να χτυπήσει ακίνητο σε ένα κομοδίνο.
Τα λουλούδια στο μπαλκόνι είχαν μαραθεί και η μυρωδιά της σαπίλας έμπαινε από την ανοιχτή μπαλκονόπορτα.
Κάπου τα ξημερώματα σκυλιά και γάτες ερωτοτροπούν σε άδειους σκουπιδοντενεκεδες .
Στο πεδίο του Άρεως το μικρό μαύρο σκυλάκι είναι στην θέση του,δίπλα του ενα μπωλ νερό.
Ο Ρουβικωνας ψάχνει για ανθρώπους,πρέπει να καθαρίσει το πάρκο λένε. Το μικρό μαύρο σκυλάκι μπορεί να μείνει,το επιτρέπουν.
Ενα τηλέφωνο από διπλανό αυτοκίνητο χτυπάει,το γαμημένο πάντα αλλού χτυπάει.
Το κρεβάτι έγινε καναπές,ο καναπές κρεβάτι. Η τηλεόραση παίζει,πρωινή γυμναστική για ένα τέλειο σώμα.
Το χέρι τρέμει καθώς κάνει καφέ , πόσους καφέδες χωράει το στομάχι,ανάταση διάσταση λέει ο γυμναστής.
Το τηλέφωνο,το γαμημένο τηλέφωνο.
Στην Σόλωνος πόρνες, αγάλματα σε γωνία.
Στην πλατεία Δαβάκη πατσά και σκορδοστουμπι στην φευγάτη νύχτα.
Το τηλέφωνο το γαμημένο τηλέφωνο.
Ξημερώματα,η τηλεόραση έκλεισε,τα λουλούδια μεγάλωσαν και άρωμα σκορπανε .
Το τηλέφωνο,το γαμημένο τηλέφωνο χτυπάει.
Άσχετες άστοχες σκέψεις εικόνων κάπου εκεί έξω.

Το άνθος της γαρδένιας φάνταζε όμορφο ανάμεσα στα άλλα φυτά. Σκορπουσε το άρωμα της, λευκή χωρίς ίχνος ατελειας.
Η μέλισσα εντυπωσιαστηκε, κάθισε επάνω της και άρχισε να την τρυγει. Η γαρδένια έσφιξε τα πέταλα της για να κρατήσει την μικρή μέλισσα μέσα της.. Όταν η μέλισσα χόρτασε από το νέκταρ εκείνη άνοιξε τα πέταλα της.
Η μέλισσα τίναξε τα φτερά της ευχαριστημενη και πέταξε.
Ένας γάτος παρακολουθουσε τον χορό τους ακίνητος αμιλητος..
Και οι υπεράνω υποψίας σκέφτηκε έχουν κρυφές σκέψεις....

Εκείνη, με τα Γαλλικά το πιάνο της από καθώς πρέπει οικογένεια.
Εκείνος, ένας μαύρος γάτος ένας αλήτης των σκουπιδοντενεκέδων.
Γνωρίστηκαν σε μια ψαροταβέρνα που είχαν πάει για φαγητό. Ο έρωτας ήταν κεραυνοβολος.
Τον πήρε σπίτι της.
Έλα του είπε στο κρεβάτι μου.
Εκείνος ανέβηκε αμέσως, άρχισε να χαϊδευεται στα πόδια της ευτυχής.
Εκείνη του χαϊδευε την μαύρη γούνα και φιλούσε απαλά την μούρη του.
Το γουργουρητο του και η φωνή της αντηχουσαν στο δωμάτιο.
Τι μου βρήκε σκέφτηκε εκείνος.
Τι μου βρήκε σκέφτηκε εκείνη.
Οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια πέρναγαν, ο όρκος αγάπης που είχαν δώσει κράταγε ακόμα.
Εκείνος νοσταλγουσε κάτι φορές το πεζοδρόμιο, έτσι συχνά πήγαινε στα σκουπίδια της γειτονιάς για επίσκεψη.
Εκείνη το ήξερε, τον περίμενε παίζοντας πιάνο, ήξερε ότι η μουσική του θα τον βοηθούσε να βρει τον δρόμο.
Γύρναγε πάντα γύρναγε, έκανε ένα νιάου και έβγαζε από την τσέπη του τα καλύτερα κομμάτια φαγητό, για εκείνη. Εκείνη γέλαγε, κοντεύω να γίνω γάτα και εγώ.
Τα βράδια καθοντουσαν στο μπαλκόνι και έβλεπαν την πόλη από ψηλά.
Εκείνος της έλεγε ιστορίες από τους δρόμους και τις σκεπές.
Εκείνη του έλεγε ιστορίες από βιβλία και χώρες που είχε πάει.

(ετερονήμων έλξη)