Παρασκευή 1 Σεπτεμβρίου 2017

Εκείνη, με τα Γαλλικά το πιάνο της από καθώς πρέπει οικογένεια.
Εκείνος, ένας μαύρος γάτος ένας αλήτης των σκουπιδοντενεκέδων.
Γνωρίστηκαν σε μια ψαροταβέρνα που είχαν πάει για φαγητό. Ο έρωτας ήταν κεραυνοβολος.
Τον πήρε σπίτι της.
Έλα του είπε στο κρεβάτι μου.
Εκείνος ανέβηκε αμέσως, άρχισε να χαϊδευεται στα πόδια της ευτυχής.
Εκείνη του χαϊδευε την μαύρη γούνα και φιλούσε απαλά την μούρη του.
Το γουργουρητο του και η φωνή της αντηχουσαν στο δωμάτιο.
Τι μου βρήκε σκέφτηκε εκείνος.
Τι μου βρήκε σκέφτηκε εκείνη.
Οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια πέρναγαν, ο όρκος αγάπης που είχαν δώσει κράταγε ακόμα.
Εκείνος νοσταλγουσε κάτι φορές το πεζοδρόμιο, έτσι συχνά πήγαινε στα σκουπίδια της γειτονιάς για επίσκεψη.
Εκείνη το ήξερε, τον περίμενε παίζοντας πιάνο, ήξερε ότι η μουσική του θα τον βοηθούσε να βρει τον δρόμο.
Γύρναγε πάντα γύρναγε, έκανε ένα νιάου και έβγαζε από την τσέπη του τα καλύτερα κομμάτια φαγητό, για εκείνη. Εκείνη γέλαγε, κοντεύω να γίνω γάτα και εγώ.
Τα βράδια καθοντουσαν στο μπαλκόνι και έβλεπαν την πόλη από ψηλά.
Εκείνος της έλεγε ιστορίες από τους δρόμους και τις σκεπές.
Εκείνη του έλεγε ιστορίες από βιβλία και χώρες που είχε πάει.

(ετερονήμων έλξη)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου