Νύχτες,αυτές οι νύχτες που νεκρωναν το μυαλό . Η τηλεόραση είχε μείνει ανοιχτή,ίσως και να μην έκλεινε ποτέ. Πρέπει να την είχε μισήσει από τότε. Το πρωί , πρέπει να έρθει το πρωί. Και αυτός ο ήλιος να καίει παγωμένο σώμα.
Το γαμημένο τηλέφωνο που δεν έλεγε να χτυπήσει ακίνητο σε ένα κομοδίνο.
Τα λουλούδια στο μπαλκόνι είχαν μαραθεί και η μυρωδιά της σαπίλας έμπαινε από την ανοιχτή μπαλκονόπορτα.
Κάπου τα ξημερώματα σκυλιά και γάτες ερωτοτροπούν σε άδειους σκουπιδοντενεκεδες .
Στο πεδίο του Άρεως το μικρό μαύρο σκυλάκι είναι στην θέση του,δίπλα του ενα μπωλ νερό.
Ο Ρουβικωνας ψάχνει για ανθρώπους,πρέπει να καθαρίσει το πάρκο λένε. Το μικρό μαύρο σκυλάκι μπορεί να μείνει,το επιτρέπουν.
Ενα τηλέφωνο από διπλανό αυτοκίνητο χτυπάει,το γαμημένο πάντα αλλού χτυπάει.
Το κρεβάτι έγινε καναπές,ο καναπές κρεβάτι. Η τηλεόραση παίζει,πρωινή γυμναστική για ένα τέλειο σώμα.
Το χέρι τρέμει καθώς κάνει καφέ , πόσους καφέδες χωράει το στομάχι,ανάταση διάσταση λέει ο γυμναστής.
Το τηλέφωνο,το γαμημένο τηλέφωνο.
Στην Σόλωνος πόρνες, αγάλματα σε γωνία.
Στην πλατεία Δαβάκη πατσά και σκορδοστουμπι στην φευγάτη νύχτα.
Το τηλέφωνο το γαμημένο τηλέφωνο.
Ξημερώματα,η τηλεόραση έκλεισε,τα λουλούδια μεγάλωσαν και άρωμα σκορπανε .
Το τηλέφωνο,το γαμημένο τηλέφωνο χτυπάει.
Άσχετες άστοχες σκέψεις εικόνων κάπου εκεί έξω.