Οδός Ιπποκράτους

Νύχτες χρωμάτων πίνακες κρεβατιών. Ακατάστατη τάξη πραγμάτων, σωμάτων, μουσικών.
Μη κουνιεσαι είπε αποσπας την προσοχή μου.
Πινέλα μέσα σε άδεια μπουκάλια, αποτσιγαρα βουνό σε τασάκια.
Μη κουνιέσαι είπε και άναψε τσιγάρο. Ένα βαλς ονείρων στο παλιό μπομπινόφωνο.
Διάφανες χρωματιστές κουρτίνες, τελευταίο ταξίδι από Ινδία.
Μη κουνιέσαι είπε και έφερε το μπουκάλι στο στόμα.
Μια ουρά γάτας έψαχνε σε πόδια χάδι. Κακτος ανθισμενος σε τοίχο ζωγραφικής.
Μη κουνιέσαι είπε με φωνή σαν χάδι. Κάποια βότσαλα στο μπάνιο θύμιζαν μέρες από Σπέτσες, λεία, χρωματιστά έρωτος μυρωδιά.
Μη κουνιέσαι είπε.
Πίνακας ατελείωτος σε συρτάρι παλιού σερβαν..
Μη κουνιέσαι είπε και προχώρησε προς το μέρος του.

Οδός Ιπποκράτους αριθμός μηδέν.

Ο γάτος.

Έμενα που με βλέπεις είπε ο μαύρος γάτος έζησα πολλές ζωές.
Όμορφες ζωές, δύσκολες ζωές, έντονες ζωές.
Ανέβηκα σε κεραμίδια και φώναζα, κατέβηκα σε υπόγεια σκοτεινά.
Μπήκα σε δωμάτια τυλιγμένα στο μεταξύ, ήπια από τις ποιο όμορφες κούπες κρασί.
Πέρασα ζωές σε δωμάτια λευκά που φωνές άκουγε το μυαλό σου.
Γνώρισα ανθρώπους τρανους και σπουδαίους.
Είδα αλήτες που ήταν πλούσιοι στην ψυχή και βασιλιάδες που σε κλεβαν μόλις γύρναγες την πλάτη.
Κοιμήθηκα σε ηδονές και ταξίδια έκανα σε παράξενες αισθήσεις.
Εγώ φίλε μου που λες περπατησα στην πλάτη της θαλάσσης και γοργόνες χτενιζαν την μαύρη μου την γούνα.
Άλλοτε καβαλαγα και δράκους που φωτιές και πάγο ξερναγαν, και η μέρα ίδια ήταν με την νύχτα.
Εγώ φίλε μου που λες....

"Φωλιά"

Εκείνη ήταν στην τουαλέτα,βαφοταν . Κόκκινο κραγιόν που έκανε τα σαρκωδη χείλη της ακόμα ποιό μεγάλα . Σκούρο μωβ για μάσκαρα..Έπινε μικρές γουλιές από το ουίσκι που είχε δίπλα,μια καρτέλα λεξοτανιλ στο γεμάτο τασάκι με αποτσίγαρα. Κάπνιζε το ενα τσιγάρο πίσω από το άλλο. Η Λίζα φόρεσε τις γόβες με τα ψιλά τακούνια και έκανε μία στροφή στον καθρέφτη που ήταν στον διάδρομο. Όταν δεν δούλευε έβαζε αθλητικα παπούτσια και έτρεχε σε συγκεντρώσεις και πορείες στα Προπύλαια.
Η Λίζα ήταν χαμαιλέοντας,προσαρμοζοταν σε όλες τις συνθήκες και έπαιρνε ένα σωρό πρόσωπα,λες και ανήκε πάντα εκεί. Δούλευε στου Τάκη ,"Φωλιά"έγραφε απ έξω το μαγαζί. Κωλομπαρο, έλεγαν,ενα στενό μαγαζί με μεγάλα σκαμπό στην μπάρα και μερικά τραπέζια,κάπου κοντά στον Άγιο Παντελεήμονα. Τέσσερις γυναίκες και ο Τάκης ,θαμώνες καθώς πρέπει ,και αλήτες ,"το προσκλητήριο που σου πέσε από τα χέρια" σουξέ. Η Λίζα αισθανόταν άνετη στα σκοτάδια και στα σουξέ,το ίδιο άνετη που όταν χόρευε στο mad .
Είχε πολλές "κατακτήσεις"και μπόλικες προτάσεις για το βράδυ. Αίματα,ούρα,σπέρματα,καρτέλες βαρβιτουρικων και αλκοόλ στο πεζοδρόμιο που τα έπλενε η πρωινή βάρδια του δήμου.
Η Λίζα ήξερε όλα τα μυστικά των αντρών που έμπαιναν εκεί μέσα,στην "Φωλιά".

Φωλιά

Εκείνη ήταν στην τουαλέτα,βαφοταν . Κόκκινο κραγιόν που έκανε τα σαρκωδη χείλη της ακόμα ποιό μεγάλα . Σκούρο μωβ για μάσκαρα..Έπινε μικρές γουλιές από το ουίσκι που είχε δίπλα,μια καρτέλα λεξοτανιλ στο γεμάτο τασάκι με αποτσίγαρα. Κάπνιζε το ενα τσιγάρο πίσω από το άλλο. Η Λίζα φόρεσε τις γόβες με τα ψιλά τακούνια και έκανε μία στροφή στον καθρέφτη που ήταν στον διάδρομο. Όταν δεν δούλευε έβαζε αθλητικα παπούτσια και έτρεχε σε συγκεντρώσεις και πορείες στα Προπύλαια.
Η Λίζα ήταν χαμαιλέοντας,προσαρμοζοταν σε όλες τις συνθήκες και έπαιρνε ένα σωρό πρόσωπα,λες και ανήκε πάντα εκεί. Δούλευε στου Τάκη ,"Φωλιά"έγραφε απ έξω το μαγαζί. Κωλομπαρο, έλεγαν,ενα στενό μαγαζί με μεγάλα σκαμπό στην μπάρα και μερικά τραπέζια,κάπου κοντά στον Άγιο Παντελεήμονα. Τέσσερις γυναίκες και ο Τάκης ,θαμώνες καθώς πρέπει ,και αλήτες ,"το προσκλητήριο που σου πέσε από τα χέρια" σουξέ. Η Λίζα αισθανόταν άνετη στα σκοτάδια και στα σουξέ,το ίδιο άνετη που όταν χόρευε στο mad .
Είχε πολλές "κατακτήσεις"και μπόλικες προτάσεις για το βράδυ. Αίματα,ούρα,σπέρματα,καρτέλες βαρβιτουρικων και αλκοόλ στο πεζοδρόμιο που τα έπλενε η πρωινή βάρδια του δήμου.
Η Λίζα ήξερε όλα τα μυστικά των αντρών που έμπαιναν εκεί μέσα,στην "Φωλιά".

https://m.youtube.com/watch?v=dfMTxpaVhEY