Μαύρα μάτια μαύρα φρύδια μαύρα κατσαρα μαλλιά..
Να σου πω την μοίρα σου είπε εκείνη την ζεστή μέρα του Απρίλη.
Άνοιξε την παλάμη του και βγήκαν από μέσα χαρές και λύπες.
Γελάς είπε
Έχεις πόνο μεγάλο και πένθος αλλά γελάς.
Ένα Κάπα σε σκέφτεται σε ψάχνει. Η γραμμή της ζωής σου είναι γεμάτη αλλά μικρή.
Έβαλε καλύτερα το μεγάλο λουλούδι στο αυτί.
Κοίταξε τα μάτια του, εκείνος τράβηξε το βλέμμα του.
Μη φοβάσαι του είπε αυτά εκεί μέσα είναι δικά σου, δεν θα στα πάρω. Θα τα δώσεις στο Καπα όταν σε βρει.
Ένας ηλικιωμένος σταμάτησε, μη την πιστεύεις είναι μάγισσα.
Εκείνη χαμογέλασε, ένα δόντι χρυσό γυάλισε στον ήλιο.
Του έβαλε στο χέρι ένα λουλούδι παρτο είπε είναι δικό σου.
Ένοιωσε ένα χέρι δίπλα του, άνοιξε τα μάτια, κοιμόταν φαίνεται.
Κάτι είχε στο χέρι του, ένα λουλούδι..
(Giuseppe Amisani (1879 – 1941, Italian)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου