Προσκλητήριο.

Δύο δωμάτια το ένα δίπλα στο άλλο. Κουζίνα τουαλέτα ξεχωριστά στην αυλή,μία μεγάλη ελιά στην μάντρα.
Δίπλα δεξιά και αριστερά πολυκατοικίες.
Ο Νίκος ήταν καλός μουσικός ,τα καλοκαίρια έπαιζε κιθάρα στην αυλή,τα γέλια και η μουσική συχνά έφερναν παρατηρήσεις από τους γείτονες.
Καμουφλαρισμένες παρατηρήσεις μάλλον γιατί ο πραγματικός λόγος ήταν οι αλήτες που μάζευε.
Του είχαν κάνει πολλές προτάσεις για να πουλήσει το οικόπεδο ,ο Νίκος άντεχε παρά τα Οικονομικά προβλήματα που είχε. Τα τελευταία χρόνια έπαιζε σε κέντρα,οι περισσότεροι άλλωστε φίλοι είχαν φύγει. Άλλωστε πολλοί αξιόλογοι μουσικοί χάθηκαν σε σκυλάδικα μέσα για να μην πεινάσουν. Ο Νίκος έφυγε μόνος,το σπίτι το άδειασαν το βράδυ οι αλήτες του.
Η κηδεία έγινε με έξοδα της εκκλησίας..

Κατέβαινε την Πειραιώς,σταμάτησε στο πετ απέναντι από την ελαις . Είχε πολύ κίνηση και πριν την Δωδεκανήσου έκανε δεξιά. Άκουσε μία κιθάρα να παίζει,σταμάτησε στην μάντρα και κοίταξε την πράσινη πόρτα. Η ελιά είχε θεριέψει.
Φύγετε φύγετε σαν να άκουσε μία φωνή από το διπλανό μπαλκόνι.
Το παλιό σπίτι σε πείσμα όλων άντεξε,δεν έγινε πολυκατοικία .
Λίγο ποιο κάτω ήταν το καφενείο ακόμα εκεί,παρήγγειλε μία μπύρα. Μα πώς του ήρθε ; Αφού δεν πίνει.
Έβαλε λίγη μπύρα στο ποτήρι,πλήρωσε και έφυγε.

Άσχετες άστοχες σκέψεις εικόνων κάπου εκεί έξω..