Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2019

Λιβάνι

Η μικρή αυλή στην Δρυοπων μύριζε λιβάνι,οι γλάστρες με τα ανθισμένα γιασεμιά πολύχρωμα βαμμένες . Ήλιοι χαμογελαστοί και φεγγάρια που έκλειναν το μάτι. Ανάμεσα στις δύο λεμονιές η αιωρα . Δύο μικρά δωμάτια με χρώματα από λαδομπογια ,παρεο ,φουλάρια και χαλακια απο Ινδία. Στο σαν θυμιατο κασμιρ να σιγοκαίει εσωτερικά και να χαρίζει αισθήσεις. Γάτες χουζουρευαν στο γρασίδι και πάνω στα δέντρα. Ο Κασμιρ το μαύρο γκριφον σε νιρβάνα που ακόμα και οι μύγες αδυνατούν να τον κάνουν να σηκωθεί. Η Εύα λεπτή με χρυσαφένια λυτά μακριά μαλλιά ,γυμνή στριφογυρίζει με χέρια στην έκτασή . Ο Πέτρος με σκισμένο τζιν κοντό παντελόνι οκλαδόν στην αιωρα . Μόλις είχαν γυρίσει από περιπλάνηση ετών από την Ινδία και η προσαρμογή ήταν δύσκολη . Η πόρτα της αυλής ήταν ανοιχτή και ο κυρ. Βαγγέλης από το καρβουνιαρικο δίπλα δεν έχανε ευκαιρία να κρυφοκοιταξει την Εύα. Στο μικρό παλιό πικ απ ο Ραβι Σανκαρ σκορπιζε νότες . Έλα μικρέ,η Εύα τον έπιασε απαλά απο το χέρι και το οδήγησε στην αυλή. Ο μικρός μέσα του μεγάλωσε,δεν ήταν λίγο που οι μεγάλοι ήθελαν την παρέα του..Ο Πέτρος πήρε ένα κομμάτι μαύρο κασμιρ με άσπρες κλωστές μέσα του..του έβαλε φωτιά. Τα χρώματα ζωντάνεψαν,οι αισθήσεις μαλακωσαν,η αυλή άρχισε να μιλάει . Η Εύα κάθισε δίπλα στον μικρό πήρε το χέρι του και το έβαλε στο στήθος της..μικρές πολύχρωμες πεταλούδες σηκώθηκαν.. Το στρώμα κρεβάτι και ο Σανκαρ μουρμουριζε ....
.. άνοιξε την τηλεόραση,η janis κατέβαινε από το αεροπλάνο..μόνη μέσα στο πλήθος,τρομαγμένη ,ευάλωτη,τόσο όμορφη. Ετοιμαζόταν να πάει για ύπνο ,οι μεγάλοι κοιμούνται τέτοια ώρα. Άπλωσε τα πόδια στην πολυθρόνα και η μικρή γάτα ενοχλήθηκε . Το ξέχασε αμέσως και κουρνιασε καλύτερα. Νιφάδες χιονιού στο παράθυρο και η Janis σε παραλία κάπου στην Βραζιλία. Η συναυλία ήταν επιτυχημένη αν και δεν ήθελε να βγει. Την έσπρωξαν με το ζόρι ,ήταν φτιαγμένη και φοβόταν. Τα αγόρια, τα μέλη της μπάντας όταν τελειώνει φεύγουν με κορίτσια,εγω φεύγω μόνη μου είπε στον δημοσιογράφο.
Ξαφνικά είχε αυτή την ενέργεια και την δύναμη που έχουν όλοι τις πρώτες μέρες που κόβουν. Φαινόταν δυνατή,έδειχνε ευτυχισμένη και χαρούμενη ..Όμως εκείνη ήξερε. Δεν γαμιεται είπε,μόνη μου για να περάσει η ώρα. Αυτές οι νεκρές ώρες που σκοτώνουν. Το φως του δωματίου ήταν αναμμένο,το δωμάτιο άδειο.
Σκεπαστηκε καλύτερα με την πορτοκαλί φλις κουβέρτα,η μικρή γάτα ήταν ευτυχισμένη ανάμεσα στα πόδια. Η Σοφία είχε φύγει και ερχόταν ο Τηλέμαχος. Ένα μπουκάλι ουίσκι στο ντουλάπι,σφραγισμένο κοντά στα είκοσι χρόνια. Πεθύμησε μια γουλιά,καυτή γουλιά,νερό που καίει.
Στο Μεταξουργείο το παράθυρο της Εύας είχε φως,το σπίτι ήταν άδειο. Η Εύα είχε φύγει.
Το μπουκάλι ουίσκι έμεινε στο ράφι,οι μεγάλοι τέτοια ώρα κοιμούνται . Η Janis μουρμούριζε .
Άσχετες άστοχες σκέψεις εικόνων κάπου εκεί εξω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου