Το ένστικτο.

Καθόταν σε ένα παγκάκι στο πάρκο..απροσδιόριστης ηλικίας κομψή με πλαστικές σακούλες δίπλα της.
Γάτες τυλίγαν τις ουρές τους στα πόδια της και ένα σπουργίτι είχε κάτσει στον ώμο της..Είχε έντονο κόκκινο κραγιόν στα χείλη,σκουλαρίκια στα αυτιά.
Οι ρυτίδες στο μέτωπο και στα χέρια σαν κύματα θάλασσας.
Κάτι τραγούδαγε,μια μελωδία γνωστή που δεν θυμόταν που την είχε ακούσει πάλι.
Χάιδευε τις γάτες και από τις σακούλες έβγαζε φαγητό.
Κόσμος πέρναγε από μπροστά της ,που και που κάποιο κεφάλι εστρεφε προς το μέρος της.
Κύριε ένα τσιγάρο έχεις σε παρακαλώ;
Καπνό έχω,είπε εκείνος με αυτό το ύφος που δεν ήξερε άν ήθελε να ήθελε να το κάνει ή όχι. Ίσως περίμενε να αρνηθεί εκείνη.
Στριφτό,ε; δεν με πειράζει είπε και του χαμογέλασε.
Είχε λεπτά ζαρωμενα δάχτυλα,κόκκινα νύχια περιποιημένα. Ένα δαχτυλίδι χρυσό στο μεσαίο δάχτυλο.
Το πήρε,το έστριψε το έφερε στο στόμα.
Φωτιά ; ρώτησε
Της άναψε το τσιγάρο και πήρε μία βαθιά ρουφηξιά.
Κάποιος περαστικός τους κοίταξε,κούνησε το κεφάλι του απαδοκιμαστηκα..
Θα μου κάνεις παρέα ώσπου να το καπνίσω ; ρώτησε.
Εκείνος κοντοστάθηκε,τα έχασε..οι γάτες τόση ώρα παρατήρησε είχαν μαζευτεί στα πόδια του.
Λυπάμαι έχω δουλειά ψέλλισε και άρχισε να προχωράει..
Άκουσε την φωνή της καθώς είχε γυρίσει την πλάτη του να λέει...
Να ακολουθείς το ένστικτο σου.Οι γάτες ακολουθούν το ένστικτο τους και ενδιδουν στις επιθυμίες τους..
Γύρισε το κεφάλι,το παγκάκι ήταν άδειο,ήταν μόνος του στο πάρκο.

Άσχετες άστοχες σκέψεις εικόνων κάπου εκεί έξω....