Ζωή και θάνατος.

Ακούστε με σήμερα εφημερεύουν αυτά και αυτά τα νοσοκομεία (οι νοσηλευτές του εκαβ)
Θα σας πάω εγώ..
Μέσα στην καρδιά της πόλης στα Πατήσια ,Παμμακάριστος .
Εξετάσεις ,αναμονή,μην ανησυχείτε δεν σας ξέχασα ,να βγουν τα αποτελέσματα (λέει ο γιατρός)
Απορείς ,ούτε μία ώρα δεν περιμένεις ..Εισαγωγή σε μόλις τρεις ώρες ,ξανά απορείς ,είσαι προετοιμασμένος για δωδεκαωρο .
Δίκλινα δωμάτια μπαλκόνι , κατάσταση πολύ καλή.
Νεαρός ο γιατρός που κάνει τα πάντα,συνέχεια πάνω από τους ασθενείς. Ανοιχτός και πρόθυμος να λύσει κάθε απορία σου,απορείς.
Ηρεμία ,επικρατεί ηρεμία γενικά. Το βλέπεις το αισθάνεσαι.
Γύρω γύρω πολυκατοικίες,στα πέντε μέτρα τα μπαλκόνια. Παιδάκια παίζουν,βλέπεις ακόμα και πόσα παγάκια έχει ο καφές της μαμάς απέναντι.
Ένας γάτος σκαρφαλώνει στο δέντρο,ένα αυτοκίνητο φορτωμένο καρπούζια όλα με δοκιμή φωνάζει ο οδηγός. Από ένα σπίτι ακούγεται μουσική,διακρίνεις και τον ψίθυρο του νεαρού που το σιγοτραγουδαει . Στο δρόμο παίζουν μπάλα.
Όταν πέφτει το φώς από το μπαλκόνι βλέπεις την θάλασσα ,δυο παρέες έμειναν μόνο . Είναι ζεστή έλα ,πράγματι . Είναι λάδι , φοβάσαι να χαλάσεις την ηρεμία της,δεν αντέχεις βουτάς. Τα αστέρια φωτίζουν , βγαίνεις ανάβεις τσιγάρο,στα βρεγμένα χέρια σβήνει.
Αν θέλετε και ζεσταίνεστε να σας ανάψω το αιρ κοντισιον λέει μία νεαρή κοπέλα με άσπρα ρούχα ,απορείς.
Μόλις έχεις βγει από την θάλασσα ,ακόμα σταζεις .. Όχι όχι ευχαριστώ κοιμάμαι στην σκηνή εκεί κάτω από το πεύκο της λες.
Ένα τσιγάρο δρόμο οι εικόνες,ένα τσιγάρο δρόμο η ζωή.

Άσχετες άστοχες σκέψεις εικόνων κάπου εκεί έξω....