Η παραγωγική ώρα του ανθρώπινου μυαλού και σώματος είναι το πρωί. Η ηλικία που παίρνει σημαντικές αποφάσεις ο άνθρωπος είναι στα 30 με 35 ..
Άσχετο.
Δρόμου συνέχειας..Ο Jerry έχει τον καφέ έτοιμο,τουρίστες τρώνε πρωινό.
Άσχετο.
Αργά το βράδυ στο λιμάνι της Πάρου έχει κόσμο.
Στο κάμπινγκ πηδάς πάνω από πτώματα και μπουκάλια.
Σε μια απόμερη παραλία το ηλιοτρόπιο  προσφέρει ποτά από το πρωί.
Ο Παναγιώτης χαίρετε μόλις τους βλέπει είχε πολλά χρόνια να τους δει.
Το βράδυ στο σπίτι μου λέει. Ούτε θυμούνται πως έφτασαν εκεί μέσα από σκοτεινούς δρόμους και χωράφια.
Τυλιγμενοι από καπνού όνειρα γελώντας φεύγουν.
Νύχτα σκοτεινή με φώτα νεκρά. Κόβεις το σκοτάδι με μαχαίρι,γέλια.
Άνθρωποι ,ζώα,σκιές,ακόμα και τρένα εμφανίζονται μπροστά,γέλια.
Διαπιστώνουν ότι με αναπτήρα δεν μπορούν να οδηγήσουν,γέλια.
Κάποιος έπεσε πάνω σε ένα δέντρο,γέλια.
Είναι όμορφη όμως η νύχτα .
Άγνωστο και συναισθήματα φόβου,ο άνθρωπος φοβάται το σκοτάδι.
Σκιές βουνού.
Άσχετο,να σαν τότε.
Πρέβελη τα ερείπια από το μοναστήρι κάτω από το φώς της πανσέληνου φαντάζουν απόκοσμα.
Ακούγονται φωνές και σκιές ανθρώπων προχωράνε σκυφτες. Το ποτάμι μιλάει.
Κανείς(;)γύρω ,το τοπίο σε μαγνητίζει. Ένας σταυρός σηκώνεται πάνω από το βουνό.
Πρέπει να φτάσω στο ποτάμι σκέφτεσαι. Νύχτα περίεργη,γέλια. Κάτι σου λέει να προχωρήσεις,κάτι σε κρατάει.
Την επόμενη βάζει το μηχανάκι στο καράβι,σε λίγο φεύγει με αεροπλάνο.
Κάτι θυμάται ότι έχει αφήσει στο σπίτι ειδικά για αυτή την ώρα.
Φτάνει,κυλάει η ζεστασιά και όλα είναι όμορφα.

Άσχετες άστοχες σκέψεις εικόνων κάπου εκεί έξω...