Νεαρέ! Είπε η τσιγγάνα καθώς πλησίαζε. Γεμάτη με πολύχρωμα ρούχα και με τα χέρια στην μέση.
Ήταν σίγουρος ότι η στάση αυτή με τα χέρια κάτι σήμαινε,δεν ήξερε όμως τι.
Θα μου δώσεις ένα ευρώ που έχω τρία παιδάκια να πάρω ψωμάκι;
Δεν σήκωσε το βλέμμα του.. Τα μάτια σου δείχνουν λύπη συνέχισε εκείνη. Δώσε μου ένα ευρώ να σου πω,έχεις καημό για ενα Κάπα.
Όχι όχι,και έκανε κίνηση με το χέρι του. Συνηθισμένη τακτική σκέφτηκε,όλοι έχουν μία λύπη και όλο και κάποιο Κάπα θα υπάρχει.

Καθώς άναβε τσιγάρο σκέφτηκε την Μαρία ,κοινωνική επιστήμων δέκα χρόνια φίλοι.
Ενοχές του είπε,κυρίως οικογενειακές.
Τι; ρώτησε εκείνος άν και ήξερε.
Ενοχές, η ίαση βασίζεται στις ενοχές . Δεν έχω ενοχές τής είχε πει,ειλικρίνεια έχω και συνείδηση.

Λίγο ποιο κάτω η τσιγγάνα είχε πλησιάσει ένα κύριο με χαρτοφύλακα. Είδε ότι του μίλαγε κρατώντας ενα χαρτί διπλωμένο στο χέρι της.

Θυμήθηκε την Μαρία ,ενοχές σκέφτηκε.