Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε. Εκείνη συνήθιζε τα βράδια να κάθετε στο πιάνο. Ένα πιάνο παλιό Γερμανικό με τον ποιο όμορφο ήχο.
Εκείνος καθόταν δίπλα στην μεγάλη παλιά πολυθρόνα, πολλές φορές είχε και ένα ποτήρι κονιάκ στο χέρι.
Χαλαρωνε και άκουγε. Εκείνη έπαιζε για εκείνον, του άρεσε το πιάνο και ας μην είχε ιδέα από μουσική και νότες.
Καποιες φορές στην ησυχία της νύχτας η Ξένια η γειτόνισσα χτύπαγε τον τοίχο να κάνουν ησυχία.
Εκείνοι γελαγαν, πως είναι δυνατόν να μην της αρέσει το πιάνο.
Πέρασαν χρόνια πολλά, το πιάνο έμεινε σκονισμένο στο παλιό σπίτι, μέσα σε σκονισμένα βιβλία και αναμνήσεις.
Μέσα σε άλλη ζωή σκονισμένη παλιά.
Κοιταχτηκαν και έδωσαν υπόσχεση ότι θα ξαναπανε στο παλιό σπίτι για το πιάνο..........Καληνύχτα...#χρονογραφη