Κύκλοι ζωής.. πρώτο Γυμνάσιο Νέας Σμύρνης,πόρτα ανοιχτή μαθητές έτοιμοι για να γράψουν.
Σήκωσε το βλέμμα,ακριβώς απέναντι η ίδια πολυκατοικία ,ο όροφος ίδιος. Του φάνηκε ότι τους είδε,γελαγαν. Έπαιζαν με παιχνίδια ..άκου είπε,ξέρω κάτι παιδιά που δεν γίνονται άντρες,το κασετόφωνο έπαιζε.
Στην κουζίνα τα μακαρόνια δεν έγιναν ποτέ. Μη βάλεις πολύ νερό άσε να έχει λίγο χρώμα,έτοιμο,τίναξε την σταγόνα.
Έπαιζαν..ο νεαρός δεν μπορούσε να διαλέξει,δεν επέμεναν,θα τα βρούμε σκέφτηκαν.
Καθώς ανέβαινε την Δοϊράνης κάπου κάτι παπάκια ούρλιαζαν,χίλια κυβικά στα αυτιά τους.
Ενα παράξενο συναίσθημα,όλα ήταν ίδια,τα μικρομάγαζα,τα συνεργεία όλα.
Το χάραμα,τους είχε καλέσει στο χάραμα,μόλις είχε γυρίσει από τα καράβια και έπαιζε εκεί κιθάρα.. Τα καλύτερα μυαλά της γενιάς μου , ταξίδεψαν σε υπόγειες μουσικές σκέφτηκε..Σκυλάδικο Σαββάτο ..Έπαιζε για αυτούς,σπασμένα πιάτα και λαμες χρωματισμενες από αίμα.
Πήγε στην τουαλέτα να σνιφαρει ,εξυσε την μύτη του,δεν βγαίνει αλλιώς η νύχτα φίλε είπε.
Τραβεστί στον δρόμο,πελάτες πασαρέλα.. Η Δοϊράνης ήταν ίδια.
Καλλιρρόης φανάρι,κοίταξε τον λόφο της δεξαμενής. Ειδε παιδιά να παίζουν,να μεγαλώνουν,να φεύγουν να χάνονται. Ειδε γέλια,είδε έρωτα ανεκπλήρωτο βαθιά κρυμμένο.
Δημοφωντος θάνατος και ζωή εναλασοντε σε σπίτια κλειστά.
Τους χαιρέτησε έναν έναν,ήταν όλοι εκεί,θα ξανα βρεθούμε είπε.

Τι κάνετε κύριε;είστε καλά;..Σας μιλάω κύριε δεν ακούτε;
Γύρισε και κοίταξε,ένα περιπολικό ήταν δίπλα του.
Συγνώμη αφαιρέθηκα ,την Δοϊράνης ψάχνω .
Στην Δοϊράνης είστε.

Άσχετες άστοχες σκέψεις εικόνων κάπου εκεί έξω.....