Οχτώ το πρωί και ένα μεθυστικό άρωμα μπαίνει από το ανοιχτό παράθυρο της κουζίνας. Ένα παχύ λευκό στρώμα από άνθη έχει καλύψει την αυλή. Άνθη από τις τέσσερις νεραντζιές του δρόμου. Μέλισσες γεύονται το πρωινό νέκταρ.
Ότι δίνεις στην ζωή αυτό θα πάρεις,νομίζω ότι έχω σταθεί τυχερός.
Μπερδεμένα μάς τα λες ,αλλά πάμε παρακάτω.
Μου αρέσει είπε που βλέπεις την όμορφη πλευρά των πραγμάτων,εγώ θα τα είχα παίξει είπε κάποιος.
Μα πού ζεις δεν κοιτάς λίγο πίσω ; Ναι αλλά είμαι ζωντανός ,αυτό και άν είναι τύχη.
Στην Αλεξάνδρας ένα σύννεφο από μπαμπάκι λεύκας σαν ερωτικός χορός στον αέρα.
Ναι,αλλά πάμε παρακάτω.
Κάποιος με πλησίασε ,πούλαγε κόλλες. Μια σταγόνα αρκεί είπε. Έκανα κίνηση με το χέρι μου,Όχι.
Με κοίταξε,φίλε είμαι πρεζάκιας δεν έχω για γίνω. Εκτίμησα την ειλικρίνεια του,πήρα τρείς,αστες να βρίσκονται σκέφτηκα.
Ναι,αλλά πάμε παρακάτω. Να δω που θα καταλήξεις.
Σε ένα μηχάνημα ΑΤΜ στην αγία Παρασκευή πούλαγε αρώματα. Έλα ρε φίλε σκιπταρ σκιφταρ δεν είσαι ; πολύ αργότερα έμαθα ότι έτσι λένε τούς Αλβανούς. Πρέπει να έμοιαζα.
Ναι,αλλά θα καταλήξεις κάπου;
Εικοσιτέσσερις ώρες ταξίδευαν πάνω σε παπί.Ερημικος ο δρόμος σκοτεινός σε ένα βουνό της Κρήτης. Είχαν τυλιχτεί με τα σλιπι μπανκ πάνω στα μηχανάκια. Το σκοτάδι έκανε παιχνίδια.
Μια μορφή στην μέση του πουθενά τους έκανε σήμα. Οπλιστικαν με τις ρακέτες και αφού το σκέφτηκαν λίγο σταμάτησαν.
Είχε μείνει με την μηχανή στην μέση του βουνού. Στρατιωτικός ,και αφού την έβαλαν μπροστά μία φιλία γεννήθηκε. Ένα φιλόξενο σπίτι στα Χανιά τους περιμένει για πάντα.
Ναι,αλλά τι μας τα λες;
Έσπρωχνα την μηχανή πέντε φορές του βάρους μου και ας μην ήμουν πλέον σαν σκιφταρ . Ένα άγνωστο παιδί σταματά για να βοηθήσει. Το τελευταίο χιλιόμετρο πριν το συνεργείο σπρώχνοντας με το παπί κατάφερε και με πήγε.
Ξέρω ότι θα τα κατάφερνα και χωρίς την βοήθεια του,μιας και πεισματάρης είμαι και σπάνια ζητώ βοήθεια. Ούτε ένα καφέ δεν ήθελε το άγνωστο παιδί,ίσα που πρόλαβα ευχαριστώ να πω και χάθηκε στην Αλεξάνδρας.
Ναι,αλλά εγώ ακόμα δεν κατάλαβα.
Κάποιος είπε ότι είναι κακό που δεν ζητώ βοήθεια. Εγώ όμως ξέρω ότι είναι πείσμα,και μια παράξενη εφαρμογή της λέξης αξιοπρέπεια .
Ναι,αλλά πάμε παρακάτω..

Άσχετες άστοχες σκέψεις εικόνων κάπου εκεί έξω..