Χαθήκαμε είπε έχοντας την γλυκιά γεύση από το χαρουπι στο στόμα..
Έβγαλε τα ρούχα και πήδηξε στην βάθρα,έλα είπε. Το παγωμένο νερό μπήκε σαν ξυράφι στο σώμα,σιγά σιγά το συνήθισε.
Μπήκαν και οι άλλοι μέσα ..Πέντε το πρωί και η Αλεξάνδρας ήταν άδεια,το νερό παγωμένο. Δεν είχαν κοιμηθεί το βράδυ,ήταν από αυτά τα παράξενα βράδια. Το μπαλκόνι κρεμασμένο στο γκρεμό,μάχη για την αιωρα ..το ποτάμι κατέβαινε στην θάλασσα.
Φοίνικες στο βάθος και το σούρουπο χορευτές από την Λιβύη πάνω στο κύμα.
Πέντε το πρωί και στην Αλεξάνδρας το νερό ήταν παγωμένο.
Το πέτρινο σπίτι είχε ξυπνήσει,σεντόνια ,τσιγάρα,μικρά πετραδακια και κάποια μπουκάλια.
Το πέτρινο σπίτι δεν είχε κοιμηθεί,κάποιοι είχαν φτιάξει καφέ..κάποιος έσπαγε..
Ο Βασίλης έβαλε μουσική , η Τζίνα πότιζε τον κήπο της κουζίνας.
Το πέτρινο σπίτι στην μέση του πουθενά γέλαγε.
Πέντε το πρωί και στην Αλεξάνδρας είχε αρχίσει σιγά σιγά να βγαίνει ο ήλιος.
Γύρισαν γυμνοί από το ποτάμι μασουλοντας χαρουπια..
Τα χαλάσματα από το μοναστήρι την ημέρα είχαν άλλη όψη,το βράδυ γελαγαν με τα φαντάσματα.
Ένας γέρος τους έλεγε για τους θρύλους, αυτοί γυμνοί χόρευαν.
Ο Βασίλης είχε υποσχεθεί βόλτα με τα άλογα,σταυροφόροι με σπαθιά άνοιγαν δρόμο. Η μάχη ήταν σκληρή,παράπλευρες απώλειες σημάδια από αίμα.
Καυτή βελόνα και στίγμα αφοσίωσης,η μουσική έπαιζε κάποιοι χόρευαν.
Πέντε μέρες Πέντε νύχτες,πέντε το πρωί στην Αλεξάνδρας μονάχος χάραμα να περιμένεις ασθενοφόρο.
Σταμάτησε,ο Jerry τον είδε  ,είχε έτοιμο τον καφέ.
Διπλό εσπρέσο όπως τον πίνει.

Άσχετες άστοχες σκέψεις εικόνων κάπου εκεί έξω....