Την είχε δει σε εκείνο το μπάρ απέναντι από την ακροβατισα, σε εκείνη την εποχή που ο μπάρμαν έλεγε, αυτά κερασμένα.
Σε εκείνα τα μικρά μαγαζιά που μύριζαν οινόπνευμα και έρωτα, σκοτεινές μουσικές και φευγάτες ψυχές.
Εκεί που το οινόπνευμα δεν τελείωνε ποτέ.
Την είδε μέσα σε μαύρα ρούχα, κορδέλα στα μαλλιά. Αυτά κερασμένα.
Την είδε να κοιτά τοίχους χρωματιστούς. Αυτά κερασμένα.
Την είδε που του έπιασε το χέρι. Αυτά κερασμένα.
Την είδε να περπατά σε μαύρο βράδυ και, Αυτά κερασμένα.
Την είδε άλλη όψη ίδιου νομίσματος μα, αυτά κερασμένα.
Την είδε να κερνά γυμνά φιλιά και γλυκό υδρώτα. Αυτά κερασμένα.
Την είδε να τον κοιτά σαν πρίγκιπα ζωής θανάτου, μα, αυτά κερασμένα.
Την είδε όταν εσμιγαν σε θέα να κερνά κραυγές και άλλα τόσα.
Αυτά κερασμένα.
Τον κέρασε την κέρασε, μα ήταν ωραία αυτά τα μπαρ που ο μπάρμαν έλεγε αυτά κερασμένα.

Εικόνες #χρονογραφη αυτά κερασμένα. Βίβα.