Πέντε το πρωί τα πουλιά έχουν ξυπνήσει , λιγοστές φωνές στον δρόμο. Η παλιά κουνιστή πολυθρόνα της νιότης με τα σημάδια του χρόνου αντέχει ακόμα.
Όταν ακούω Κατερίνα τρομάζω,υπογραμμισμένος στίχος σε βιβλίο από την Κατερίνα.
Πέντε το πρωί και το ρολόι σπάνια προλαβαίνει να χτυπήσει.
Όταν ακούω Κατερίνα τρομάζω.
Ένα αυτοκίνητο με την μουσική στην διαπασών αφήνει νέους που παραπατουν ,απομεινάρια νύχτας.
Πάνω κάτω πάνω κάτω η κουνιστή καρέκλα.
Πέντε το πρωί,μια χαρά κάνει το ava για ξύρισμα.
Όταν ακούω Κατερίνα τρομάζω.
Πέντε το πρωί,ο Κώστας πλένει πτώματα στο νεκροτομείο με τον πατέρα του.
Πέντε το πρωί,δεμένος σε μαρμάρινο κρεβάτι,οι τρελοί φωνάζουν. Πέντε λεπτά διάλειμμα για τσιγάρο την ημέρα.
Όταν ακούω Κατερίνα τρομάζω.
Ξυπνήστεεε! Από το Ραδιόφωνο ακούγεται η φωνή του εκφωνητή ,9.84 πρώτος ελεύθερος σταθμός συμπληρώνει.
Σε ένα βιβλίο μέσα χαρτάκι ξεχασμένο, παλιό,δεν κάνει καν τον κόπο να το ανοίξει.
Όταν ακούω Κατερίνα τρομάζω.
Πέντε το πρωί ο χρόνος έχει παγώσει. Σαράντα χρόνια κάθε μέρα πέντε το πρωί,δεν είχε χάσει μεροκάματο του είπε. Τον κοίταξε καθώς έφευγε.
Πέντε το πρωί,το φως από το ψυγείο εκτυφλωτικό μέσα στα άδεια ράφια. Ο
Υπομονετικά περίμενε την σειρά του στην τράπεζα, 100 δραχμές ανάληψη. Όταν βγήκε κάποιος είχε αφήσει ένα ολόκληρο τσιγάρο στο σταχτοδοχειο ,το πήρε. Στο δρόμο μάζεψε άλλα δύο.
Πέντε το πρωί τον έπιασε υστερικό γέλιο,η κουνιστή καρέκλα πάνω κάτω. Σκυλιά βγάζουν τα αφεντικά τους βόλτα στο διπλανό πάρκο.
Πέντε το πρωί και είχε μία επιθυμία για γλυκό ,ξερατα στο πάτωμα και άδειο μπουκάλι.
Πέντε το πρωί ,ένας τρελός άνοιξε το φακελάκι του νες καφέ και το άδειασε στο στόμα,το αγόρασε με χάπια. Ένας τρελός άνοιξε το στόμα και έβαλε τα χάπια μέσα,τα αγόρασε με νες καφέ. Οι τρελοί στον δεύτερο όροφο,οι τρελοί στον τρίτο.
Στο μαρμάρινο κρεβάτι δεμένος περίμενε τους τρελούς.
Όταν ακούω Κατερίνα τρομάζω.
Πέντε το πρωί,ο βασιλικός είχε μεγαλώσει,οι μαργαρίτες ακόμα ανθιζαν. Το καναρίνι στο απέναντι μπαλκόνι ξύπνησε.
Ένα μικρό μαύρο γατάκι φωνάζει.
Πέντε το πρωί ,εκείνη αγαπούσε το γέλιο του.
Πέντε το πρωί χαμογέλασε.

Άσχετες άστοχες σκέψεις εικόνων κάπου εκεί έξω.