Η Βεΐκου το ξημέρωμα έχει κάτι απο αυτές τις μυρωδιές του μυαλού.
Εικόνες κατεβαίνουν από το Φιλοπάππου , ανηφορίζοντας την Γενναίου Κολοκοτρώνη προς την Δεξαμενή των αισθήσεων..
Αισθήσεις περασμένες αλλά όχι ξεχασμένες ζωντανεύουν.
Η μεγάλη ταμπέλα με το όνομα Μιτσι στέκει και θυμίζει,καλοκαιρινό και θερινό σινεμά που το έφαγε η ανάπτυξη.
Από πίσω το γραφείο του Πέτρου ,εταιρεία διανομής κινηματογραφικών ταινιών,στην θέση του ανάπτυξη και εδώ.
Σταμάτησε και άναψε τσιγάρο,είδε εκείνο το παιδί με το παπί. Δύο χακί τσάντες μια σε κάθε πλευρά. Καλλιθέα Κέντρο Κηφισιά οι κινηματογράφοι του,πρέπει να τρέξει,στο διάλειμμα να πάρει το πρώτο μέρος να το πάει στο άλλο σινεμά πριν ξεκινήσει η προβολή.
Από εκεί να πάρει την άλλη μπομπινα να την πάει στον άλλο κινηματογράφο .
Τον είδε με σκασμένο λάστιχο να τρέχει,η προβολή καθυστέρησε,μερικές δραχμές η αμοιβή.
Έτσι γεννήθηκαν οι courier σκέφτηκε . Τελείωσε το τσιγάρο,ένας αέρας εικόνων και διαφόρων αισθήσεων φύσηξε.
Το ημερολόγιο έδειχνε 2017.

Άσχετες άστοχες σκέψεις εικόνων κάπου εκεί έξω....