Ψιλοβροχο Μεσογειων 9 το πρωί. Βεσπα με κουβερτούλα να μην κρυώνουν τα μπουτάκια. Κινητό στο χέρι στέλνει μηνύματα, μπάτσος δίπλα σφυρίζει αδιάφορα.
Μεσογειων, δεξιά για Αλεξάνδρας, στην παλιά παραλία το μεγάλο πεζοδρόμιο ιδανικό για πάρκινγκ αυτοκινήτων, η διάβαση κλειστή.
Ο Μιχάλης βρίζει έναν που πάρκαρε σε θέση ΑΜΕΑ, τουλάχιστον εγώ σκέφτεται το έβαλα επάνω στο πεζοδρόμιο. Θλίψη.
Αλεξάνδρας και Πανορμου στην γνωστή θέση ο άστεγος κύριος με το ποτήρι για χρήματα.. Κάτι μου κάνει αυτός ο άνθρωπος, πάντα σταματάω, πάντα μου λέει ευχαριστώ.
Το μάτι παίζει, λένε ότι έχω παρατηρητικοτητα, καμία εικόνα δεν πάει χαμένη.
Μετρό Αμπελοκήπων στην ΓΑΔΑ δίπλα, πάρκινγκ ανθρώπων σκυφτοι σκληρά χαρακτηρηστικα, νέα παραλία, ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια.
Η κυρία που ταΐζει τα περιστέρια στην θέση της.
Φωτογραφικός φακός η ματιά. Το ασθενοφόρο ουρλιάζει, ανοίγει ο δρόμος. Ο νοσηλευτής βάζει οξυγόνο, η κυρία δίπλα του κάτι του λέει, φλας, εικόνες γνωστές.
Ένας τύπος παρκάρει στην στάση, το λεωφορείο από πίσω κορναρει, ο τύπος το αγνοεί. Σιγά μωρέ πέντε λεπτά θα κάνω, ένα καφέ θα πάρω σκέφτεται.
Ξεραμενο έλατο στα σκουπίδια, παρατημένο παπί, εικόνα θλίψης, πάντα με θλίβει αυτή η εικόνα.

Μεσογειων έως Πατησίων.

Άσχετες άστοχες σκέψεις εικόνων κάπου εκεί...