Με τρομάζει ο αποστειρωμένος κόσμος..η εύκολες λύσεις..η στοχοποίηση..οι αφορισμοί..τα πογκρόμ..
Είναι πολλά που δεν μού αρέσουν ναι,είναι πολλά"ασχημενουν" την ματιά μου ναι. Το ομολογώ ναι δυστυχώς.
Πρωί Κυριακής και στο καφέ του Jerry ο ουρανός είναι μαύρος. Πρώτες σταγόνες βροχής στην ομπρέλα.
Μία σφαίρα σκότωσε ένα παιδί,ένοχοι. Ο δράστης ήταν γύφτος,ένοχοι. Η πολιτεία έχει κάνει το καθήκον της,ένοχοι.
Έξω τα ναρκωτικά από την περιοχή μας.Κοίτα τους βαράνε στην μέση του δρόμου,να πάνε αλλού να ψοφήσουν. Τρομάζει η ανταπόκριση στα λόγια αυτά.
Ευκαιρία λένε κάποιοι άλλοι για δωμάτια ασφαλούς χρήσης,ανθρωπισμός (;)
Κάψτε το σπίτι του ενόχου,σύντροφοι. Νοικοκυραίοι θέλουν να σώσουν τα παιδιά τους.
Στο καφέ του Jerry η βροχή δυναμώνει,οι σκέψεις μπερδεύονται.
Ένας γύφτος μικρός έρχεται,πουλάει λάστιχα ποτίσματος. Γύφτος γύφτος μια φωνή,δεν βλέπεις κάνουν παιδιά για επιδόματα ούτε σχολεία ούτε τίποτα. Θυμάσαι εικόνες γονέων να εμποδίζουν παιδιά μεταναστών για να μην πάνε σχολείο . Άλλο αυτό λέει μία φωνή.
Ναι ναι ξανά ομολογώ πολλά δεν μου αρέσουν έχω επιλεκτική ευαισθησία. Άλλο αυτό λέει μία φωνή.
Στο καφέ του Jerry...
Πάμε στους γυφτους να γίνουμε φίλε. Η άσφαλτος τελειώνει,κλούβα μπλόκο κανείς δεν μιλά. Το να μπεις είναι εύκολο.
Χωματινοι δρόμοι,λάσπη,βράχια. Μικρά σπίτια,μεγάλα σπίτια,παράγκες.
Κοιτάς από τον λόφο,ένα ,δυο,τρία τζιπ έχουν πιάσει τις εξόδους. Θα σκεφτείς αργότερα τι θα κάνεις για αυτό.
Μουσική..Μία ομάδα μικρών παιδιών έχει βάλει στην μέση κάποιον χρήστη,τον κλέβουν. Οι μπάτσοι πιάνουν αυτούς που λίγο πριν είχαν αφήσει να μπουν.
Πάμε φίλε..το παπί κατεβαίνει σχετικά εύκολα την χωμάτινη γεμάτη πέτρες κατηφόρα.
Αδρεναλίνη ο στόχος μπροστά,όχι δεν θα αφήσουμε το παπί θα το πάρουν,στο σπίτι θα το πάμε.
Στο σπίτι ντρέπεσαι να μπεις,στην αυλή παράγκα. Έχουν γλέντι,σου προσφέρουν μεζέ. Ο καλύτερος μεζές για τους ανθρώπους αυτούς,κάνεις ότι το τρως .
Παιδιά σπάνε πέτρες. Πόσο! Τόσο! Πάρε! Δώσε φύγε.
Στο καφέ του Jerry η τηλεόραση λέει θάνατος..
Σειρήνα ..ένα παπί τρέχει..αδρεναλίνη..το μυαλό στο σφιγμένο χέρι..
Φωνές..τζιπ..από κει φίλε. Η χωμάτινη ανηφόρα η ελευθερία..
Στην Αχαρνών η ζωή κυλάει κανονικά,είσαι οδηγαρα φίλε τέρμα.
Στο σπίτι η ανακούφιση επιστρέφει.
Στο καφέ του Jerry ένα μεγάφωνο σε ένα παλιό αγροτικό φωνάζει..
Παλιατζης παλιατζης όλα τα παλιά μαζευω ,μπανιέρες ποδήλατα,θερμοσίφωνες,σομπες ο παλιατζης..
Ο Μήτσος σκυφτός στο απέναντι πεζοδρόμιο,που πάς Μήτσο πρωί πρωί;
Στους γυφτους φίλε στους γυφτους!!

Άσχετες άστοχες σκέψεις εικόνων κάπου εκεί έξω.....